درگذشت رضا یحیایی هنرمند برجسته ایران 22 مهر 1404 + علت فوت
درگذشت رضا یحیایی هنرمند برجسته ایران 22 مهر 1404 به همراه علت فوت ایشان را در ادامه این بخش از تهران کیوسک می خوانید، با ما همراه باشید.
درگذشت رضا یحیایی
رضا یحیایی، نقاش و مجسمهساز برجسته ایرانی و از چهرههای شاخص هنرهای تجسمی کشور، در سن ۷۷ سالگی چشم از جهان فروبست.
او دانشآموخته آکادمیهای هنر فلورانس، کارارا و سوربن پاریس بود و آثاری ماندگار چون «گنبد آسمان» در برج میلاد از خود بر جای گذاشت.
یحیایی سالها به تدریس و فعالیت هنری در ایران و اروپا پرداخت و آثارش در بسیاری از کشورهای جهان به نمایش درآمد.
جامعه هنری ایران با درگذشت او یکی از خلاقترین و اندیشمندترین هنرمندان معاصر خود را از دست داد.
زندگی و تحصیلات رضا یحیایی
رضا یحیایی، هنرمند برجسته عرصه نقاشی و مجسمهسازی، سال ۱۳۲۷ در شهر بابل به دنیا آمد.
تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند و از همان دوران نوجوانی علاقهاش به هنر نمایان شد.
او در سال ۱۳۵۰ نخستین مرکز نقاشی مدرن در بابل را با نام آتلیه زرد تأسیس کرد؛ مرکزی که به پرورش استعدادهای جوان و معرفی هنر نوگرای شمال ایران پرداخت.
در سال ۱۳۵۱ برای ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در هنرکدۀ میکلآنژ فلورانس آموزش دید.
سپس دوره تکمیلی پیکرهسازی را در آکادمی کارارا و رشته نقاشی و معماری داخلی را در آکادمی هنرهای زیبای فلورانس پشت سر گذاشت.
یحیایی بعدها در فرانسه دوره دکتری خود را در دانشگاه سوربن پاریس با پایاننامهای با عنوان «زبان مجسمه، زبان فیگور، زبان جان» به پایان رساند.
فعالیت های علمی و آموزشی رضا یحیایی
رضا یحیایی علاوه بر خلق آثار ماندگار، در حوزه آموزش نیز فعال بود. او مدتی در آکادمی هنرهای زیبای فلورانس، مدرسه هنر اسپینلی و دانشگاه جندیشاپور اهواز تدریس کرد.
از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۳ سمت معاون دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه جندیشاپور را بر عهده داشت و پس از آن به عنوان مدیر گروه مرمت موزه ایران باستان فعالیت کرد.
تجربههای او در تدریس و مدیریت فرهنگی نقش مهمی در رشد هنرهای تجسمی معاصر ایران داشت.
آثار شاخص و سبک هنری رضا یحیایی
یحیایی از جمله هنرمندانی بود که هم در نقاشی و هم در مجسمهسازی، نگاه فلسفی و شاعرانهای به ماده داشت. آثار او تلفیقی از احساسات انسانی، فلسفه وجود، و زیباییشناسی زنانه است.
از جمله آثار برجسته او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مجسمه گنبد آسمان (برج میلاد، تهران):
اثری با مساحت ۶۲۰ متر مربع و وزن ۱۹ تُن، که بهعنوان تنها پیکرۀ داستانگو در معرفی ۹ هزار سال فرهنگ ایران شناخته میشود.مجسمه دشت شقایق (باغموزه هانریش، فرانسه):
ترکیبی از فرمهای لطیف و پویایی که نمادی از زندگی و عشق است.تندیس برنزی الن ووسالو و درنای امید (برج ادیما، نور):
بخشی از مجموعه مجسمههای مشاهیر که با حمایت تورج ناییجپور، فعال فرهنگی و اقتصادی مازندران ساخته شد.
یحیایی در آثار خود از مواد گوناگونی چون برنز، مرمر، مس، مفرغ، پلاستیک و چوب بهره میگرفت و مفاهیمی چون زن، مکعب، زمان و جاودانگی نقش بنیادین در آثارش داشتند.
نمایشگاه ها و حضور بین المللی
رضا یحیایی در طول زندگی هنریاش نمایشگاههای متعددی در ایران و خارج از کشور برگزار کرد.
آثار او در کشورهای ایتالیا، فرانسه، آمریکا، اسپانیا، اتریش، سوئد، لهستان، هلند و حتی شوروی به نمایش درآمده است.
برخی از نمایشگاههای مهم او عبارتاند از:
اسپارت گالری (پاریس، ۱۹۸۹)
ویلا گوچاردینی (فلورانس، ۱۹۹۵)
گالری حوریان (سانفرانسیسکو، ۲۰۰۱)
جالب آنکه تعدادی از آثارش روی کارت تلفن و کارت مترو پاریس نیز چاپ شده است؛ نشانهای از اعتبار و محبوبیت بینالمللی او.
نگاه منتقدان و هم عصران
بسیاری از منتقدان و هنرمندان برجسته درباره آثار یحیایی نوشتهاند:
پیر وات، استاد تاریخ هنر سوربن، گفته است:
«یحیایی نشان میدهد که ماده، چه رنگ باشد چه سنگ، راز و توان شگفتانگیزی دارد.»پائولا گراتزی، منتقد ایتالیایی، آثار او را چنین توصیف کرده:
«لطافت مادرانه، درد رها شدن و ظرافت زنانه در کارهایش جاری است.»بهروز دارش، هنرمند ایرانی، درباره مجسمه او در برج میلاد نوشت:
«اثر یحیایی، لازمان و لامکان است؛ برای دیدنش باید از عادتها گذشت.»فیلیپ لووی، منتقد فرانسوی، نیز گفت:
«مجسمه او چون موجودی زنده میزید، میمیرد و دوباره زاده میشود؛ نبوغ در وجودش جریان دارد.»
درگذشت و میراث هنری رضا یحیایی
رضا یحیایی در مهرماه ۱۴۰۴ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
او تا واپسین سالهای عمر به خلق اثر و آموزش مشغول بود.
جایگاه او در هنر معاصر ایران، فراتر از مرزهای ملی است؛ هنرمندی که میان سنت و مدرنیته پلی استوار بنا کرد و با آثارش نشان داد که فرم، احساس و اندیشه میتوانند در وحدت کامل زیبا شوند.
در خرداد ۱۴۰۳، هفتصد و چهلوششمین شب مجله بخارا به بزرگداشت این هنرمند بزرگ اختصاص یافت؛ نشانهای از احترام جامعه فرهنگی ایران به جایگاه بیبدیل او در تاریخ هنرهای تجسمی.
گردآوری: تهران کیوسک
