درگذشت عبدالمجید ارفعی 6 اسفند 1404 + علت فوت
درگذشت عبدالمجید ارفعی 6 اسفند 1404 به همراه علت فوت و زندگینامه اش را در ادامه این بخش از تهران کیوسک می خوانید، با ما همراه باشید.
درگذشت عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی پژوهشگر برجسته زبان های باستانی، ایلام شناس و از مهم ترین کتیبه خوانان ایرانی بود. او در ۹ شهریور ۱۳۱۸ در بندرعباس به دنیا آمد و از همان سالهای جوانی به زبانها و فرهنگ های باستانی علاقه نشان داد. مسیر علمی او به گونه ای شکل گرفت که بعدها به یکی از معدود متخصصان ایرانی در خواندن و ترجمه خط میخی تبدیل شد.
ارفعی تحصیلات عالی خود را در مؤسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو گذراند؛ یکی از معتبرترین مراکز پژوهش در حوزه تمدن های باستانی. او در این دوره نزد استادان بزرگی مانند ساموئل نواح کریمر و والتر هینتز به مطالعه زبانهای سومری، اکدی و فارسی باستان پرداخت.
وی در طول زندگی علمی خود به زبانهای ایلامی، اکدی، سومری، اوستایی و پهلوی تسلط یافت و در میان اندک پژوهشگرانی قرار گرفت که توانایی خواندن و ترجمه متون باستانی خط میخی را داشتند.
فعالیت های علمی و پژوهشی عبدالمجید ارفعی
بزرگترین شهرت عبدالمجید ارفعی به دلیل ترجمه منشور کوروش از زبان اصلی بابلی نو به فارسی است. او نخستین ایرانی بود که این متن تاریخی را مستقیماً از نسخه اصلی ترجمه کرد و نقش مهمی در معرفی آن به جامعه علمی و عمومی ایران داشت.
او همچنین سالها روی لوحههای گلی تخت جمشید کار کرد و تعداد زیادی از این اسناد تاریخی را خواند و ترجمه کرد. این لوحه ها اطلاعات مهمی درباره دوره هخامنشیان و بهویژه دوران داریوش بزرگ ارائه میدهند.
ارفعی از مفاخر پژوهشهای باستان شناسی ایران محسوب می شد و در موزه ملی ایران نیز نقش علمی و پژوهشی مؤثری داشت. او در طول زندگی اش کتابها و مقالات متعددی درباره تاریخ و زبانهای باستانی ایران نوشت و به تربیت پژوهشگران جوان کمک کرد.
افتخارات و جایگاه علمی عبدالمجید ارفعی
او در حوزه میراث فرهنگی و مطالعات باستانی جوایز و نشانهای متعددی دریافت کرد؛ از جمله جایزه «سرو ایرانی» برای یک عمر فعالیت فرهنگی. همچنین نشان خورشید از کمیسیون ملی یونسکو ایران و نشان ایکوم ایران به او اعطا شد.
در محافل علمی، ارفعی بهعنوان یکی از آخرین مترجمان برجسته خط میخی ایلامی شناخته می شد و نقش مهمی در بازخوانی متون باستانی ایران داشت.
علت فوت و درگذشت عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی در ۶ اسفند ۱۴۰۴ (۲۵ فوریه ۲۰۲۶) در سن ۸۶ سالگی در تهران درگذشت. علت اصلی درگذشت او بیماری ریوی اعلام شد.
بر اساس گزارش ها، او در سالهای پایانی عمر با مشکلات ریوی دستوپنجه نرم میکرد و حتی در دورههایی نیاز به اکسیژن داشت.
ابتلا به کووید-۱۹ و تشدید درگیری ریه ها نیز وضعیت جسمی او را وخیم تر کرد و در نهایت به فوت او انجامید.
مراسم تدفین عبدالمجید ارفعی
پس از درگذشت این پژوهشگر برجسته، تصمیم گرفته شد پیکر او در شیراز و در جوار آرامگاه حافظ به خاک سپرده شود؛ مکانی که نمادی از فرهنگ و ادب ایران است.
اهمیت و میراث علمی عبدالمجید ارفعی
عبدالمجید ارفعی یکی از مهمترین چهرههای علمی در مطالعه زبانهای باستانی ایران بود. ترجمه منشور کوروش و بررسی لوحههای تخت جمشید، بخش مهمی از شناخت تاریخی ایران باستان را مدیون تلاش های اوست.
او از معدود دانشمندانی بود که میان پژوهش دانشگاهی و معرفی عمومی تاریخ باستان پیوند برقرار کرد و به همین دلیل جایگاه ویژهای در فرهنگ و میراث علمی ایران دارد.
درگذشت او پایان زندگی یکی از برجسته ترین متخصصان زبانهای باستانی ایران بود، اما آثار علمی و ترجمه هایش همچنان منبعی مهم برای پژوهشگران و علاقه مندان تاریخ ایران باقی خواهد ماند.
گردآوری: تهران کیوسک
